| |
OSMAN SARI KİMDİR ? :
 1946
yılında Kahramanmaraş’ın Sarımollalı köyünde dünyaya geldi. İlköğretimini bu
köyde, orta öğretimini K.Maraş’ta tamamladı (1968). Ankara Üniversitesi Hukuk
Fakültesi’nden 1973 yılında mezun oldu. Çalışma Bakanlığı’nda İş Müfettişi
olarak çalıştı. 1979 yılından beri (İTÜ) Sakarya Üniversitesi’nde öğretim
elemanı olarak çalışmaktadır. Halen Sakarya Üniversitesi, İİBF, Çalışma
Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Bölümü, İş ve Sosyal Güvenlik Hukuku Ana Bilim
Dalında Yardımcı Doçent olarak çalışma hayatına yönelik hukuk dersleri
vermektedir. Evli ve üç çocuk sahibi olan Osman Sarı’nın şiir ve yazıları Gonca,
Çıkış, Defne, Edebiyat, Diriliş, Mavera, İlim ve Sanat Dergilerinde yayınlandı.
Yayınlanmış Eserleri: 1.) Bir Savaşçıdır Kalbim. 2.) Aydınlar İhaneti. 3.) Önden
Giden Atlılar. 4.) Türkiye’de İşyeri ve Sendika Denetimi.
(Osman Sarı beyefendiye ait olan aşağıdaki şiirler,“ÖNDEN GİDEN ATLILAR” şiir
kitabından müsaadeleriyle bu siteye alınmıştır)
| Osman SARI -
Şiirler / Önden Giden Atlılar ve Bir Savaşçıdır Kalbim Kitabını
İnternetten Online Satın Almak İçin |
|
| | Ürün Adı:
Şiirler / Önden Giden Atlılar ve Bir Savaşçıdır Kalbim
Yazar Adı:
Osman SARI |
|
Şiirler...
EMEK ALINDAN BOŞANIRSA
TÜKENİR HEYBETLİ DURUŞLARI
Sen yoksun burada
Telaşlı telaşlı dolaşan insanlar arasında
Her yana savrulan bu kalabalıkta bir şey var
Artık bu bulvarlarda
Ağaçların bile
Tahammülü kalmamıştır
Bir gün
Bu insanlar bu caddelerden geçmeyecek artık
Bu gündoğuşları bu akşamlar bir gün tükenir
Bu bahar
Bu yağmur
Bu çiçek açışları bu bakışlar gözlerinde
Toprağın alıp alıp bir gün geri verişleri
Tükenir bu heybetli duruşları dağların
Sürekli toprağa doğru kayıyoruz biri çekiyor bizi
Biri bir bir geri alıyor verdiklerini
Bir gün böyle yürüyemeyebilirim burada
Sen yoksun daha
Boşunadır bunca kolladığın ufukları
Yağmurun bile
İstemiye istemiye yağışında bir şey var
Göklerin bunca susuşundan sonra
Bir sabırsızlıkla patlıyor gök gürültüleri
Sen yoksun daha
Bu baharı yorgun görüyorum böyle
Toprağın üzerinde bir ordu gibi
Yürüyen karıncalarda
Mahmur kızların bakışlarında
Çiçek açışlarında bir hüzün
Bu yıl da boynu bükük açıyor menekşeler
Toprak bizden usanmış artık
Sarsarak
Üzerinden atıyor insanları
Yeraltından
Derin homurtularla konuşuyor
Sen büyüyorsun şimdi
Bunca oluşlardan habersiz
Ey
Uyurken bile yürüyen çocuk
BENİ
Bu aşk beni mecnun gibi
Çeker beni çöle beni
Dağa beni taşa beni
Bir uçurumdur gözlerin
Atıverir birden beni
Derin bir boşluğa beni
Bir kararda koymaz beni
Çeker mevsimden mevsime
Bir yaza bir kışa beni
Bırakır yem olsun diye
Kurda beni kuşa beni
Sürer bir yokuşa beni
Bilirim ki bir gün beni
Hiç acımaz salar beni
Derin bir ateşe beni
Geliverir bir gün beni
Alır beni gider beni
Ölüm beni ölüm beni
DİKTA
Ben devletim artık
Çıkmışım bir kez iktidar dağlarına
Altında kalmış derin ırmaklar
Benim emrimce akmaktadır
Altında kalmış vadiler, yamaçlar
Altımda kalmış köyler, kentler
Bütün insanlar
Ben devletim artık
Çıkmış oturmuşum iktidar dağlarına
Bu ırmak ne oluyor yarıp geçiyor dağları
Benden
İzin almış mı açan çiçekler
En kuytu yerlerinde kayaların
Sümbüller, kaya nergizleri
Bu kuşlar
Yuva yapıyor izin almış mı benden
Yeni bir köy kurulmuş karşı yamaçlara
Bahar gelmiş
Göçler başlamış yaylalara
Fermanımdır bütün insanlara
Sürüler
Geceleyin geçecektir kent kıyılarından
Çocuklar develeri
Ancak masallarda görecektir ya da hayvanat bahçelerinde
Sürüler çıngırak çalmayacaktır
Dağ başlarında bile
Çobanlar
Şapka giyecektir
Ancak kuşluk vakti doğuracaktır kadınlar
Ben devletim artık
İktidarlar benden alır iktidarını
Benim buyruğumu dinler sakince dağlar
Ben belirlerim ne giyecekse insanlar
Hak hak deyip durma karşımda
Ben devletim artık
Yasalar koyarım buyruklar verip
Kimini haklı kılarım kimini haksız
Kimini yoksul kimini zengin
Sizi de
Birbirinize bağlarım dağlar
Barajlar kurarım derin vadilere
Artık akmasınlar ulu ırmaklar
Ben devletim artık
Din benim buyruğumdadır bilim benim buyruğumda
Benim buyruğumu beklemektedir
Hukuk
Ey şair topla bu kelimeleri
Beni ürküten
Bu kelime dağlarını dağıt
Sana kim yaz dedi bu şiirleri
Ey şair topla bu kelimeleri
Ey savcı dağları bile tutukla
|
|
